Weekend aan de kust!

Afgelopen weekend zijn we met onze buren met hun vier kinderen naar de kust gegaan. Daar hebben zij een tweede huis, wat ze ook als opvanghuis gebruiken voor mensen die het nodig hebben. Eerder deze week hadden ze aangegeven dat ze het leuk zouden vinden als wij een weekendje bij hun zouden verblijven, dus dat hebben we dit weekend gedaan.

Vrijdagmiddag was de planning om 13u te vertrekken uit Sibanor, uiteindelijk zijn we 14.45u weggereden, helemaal Gambiaans! We kwamen rond half 5 aan bij het huis, waar ook het zusje van de buurvrouw woont. De buurman moest gelijk weer door naar een afspraak, dus waren we alleen met haar in huis en hebben we geluncht en gekletst. 's Avonds was er een bruiloft in de straat, onze tweede al! Dus daar hebben we ook even naar gekeken. Ook arriveerden de buurvrouw en de kinderen. De kinderen wisten niet dat wij daar waren en het hele weekend bij hen zouden zijn, dus we kregen een lief welkom, een dikke knuffel en opgewonden stemmen in hoe leuk ze het vonden om ons nu in hun huis daar te zien. Onze bedden waren nog niet helemaal klaar, dus dat gingen ze eerst even doen; twee van ons op een matras op de grond en twee in een bed. De klamboes konden niet opgehangen worden, dus sliepen we elke nacht met een ventilator aan, om zo de eventuele muggen weg te jagen. We aten om 11u, dat was wel laat en iedereen was moe, dus gingen we rond half 1 ook naar bed en slapen.

Op zaterdagmorgen hebben we als ontbijt brood gegeten, heerlijk! En heeft de buurman ons bij Bijilo National Park afgezet, dat is een park met verschillende soorten aapjes. Ook konden we hier vogels spotten. Daarna zijn we via het strand naar een restaurantje gelopen om daar te lunchen. Heerlijk pizza's met ijs en cheescake gegeten. We zijn ook even kort over de craft market gelopen, een markt met allemaal Afrikaanse souvenirtjes of eten. We konden we gelijk weer merken dat dit meer het toeristengebied was; we werden weer veel vaker aangesproken door de lokale bevolking. We hadden nog zwemkleding meegenomen, maar de stroming van de zee was veel te sterk, dus hebben we een paar uur op strandstoelen gelegen, geslapen of een boek gelezen. Dit was bij het hotel waar we de eerste nachten ook hadden geslapen, dus het voelde ook wel weer een beetje raar om daar te lopen, maar we hadden al een zo'n grotere bagage over deze nieuwe cultuur mee dat we anders tegen dingen aan keken. Zoals de mensen die ons aanspraken, de straat-/fruitverkopers die wat wilden verkopen, onze mobiel die interessant was of de prijzen van het eten. We werden rond 18u weer opgepikt, gingen nog langs wat shops/winkeltjes en haalden de kinderen op bij het activiteit van de kerk. Bij het huis aangekomen, zijn we gaan eten: rijst met kip, en eten wat over was van de bruiloft. We zaten met z'n allen op een kleed op de grond en aten uit een grote schaal. We kregen wel een lepel, maar soms eten we dan ook wel met de handen, dat is meer Afrikaans ;)

Op zondag gingen we met de buren naar de kerk. Deze dienst leek heel erg op de dienst hier in Sibanor, het is ook van dezelfde soort kerk. De gehele dienst was alleen in het Engels, dus het was over het algemeen beter te volgen. Ook de liederen, ze stonden zelf op het bord dus konden we meelezen, waren in het Engels, dus meezingen ging ook veel makkelijker. We werden ook in deze kerk welkom gegeten, stelden ons kort voor en zongen een welkomslied waarbij iedereen door het kerkgebouw heen liep en elkaar de hand gaf. 's Middags gingen we naar een hotel, want daar had de buurman een meeting. Wij hebben daar rustig gezeten en relaxt. 's Avonds waren we alleen thuis met de buurman, de rest van het gezin was vertrokken terug naar Sibanor. We hadden met hem de hele tijd een gesprek over relaties, huwelijk, uithuwelijken, tradities, etc. over dit onderwerp en hoe hier tegenaan wordt gekeken in Gambia. Wij verbaasden ons echt met sommige dingen en dat er grote verschillen zijn hiermee met Nederland.

Maandag hebben we boodschappen gedaan voor onszelf, want de voorraad in ons huisje raakte een beetje op en aan de kust is het dan wat groter te krijgen. Dit is normaalgesproken natuurlijk een werkdag voor ons, en ook deze dag zijn we wel voor de kliniek bezig geweest. We hebben een heleboel donaties voor het ziekenhuis opgehaald; tafels, stoelen, diepvries, koelkast, lamp, kasten, ventilators, computer ... . Het kostte wat tijd en het was meten, maar het is gelukt en alles zat op, in of achter de auto, inclusief onze tassen in de lades van de kast en de boodschappen in de diepvries. En gelukkig konden we zelf nog in de auto zitten, maar spullen op onze schoot. We reden terug en probeerden wat meer woorden/zinnen Mandinka te leren. We kwamen zonder ongelukken aan in Sibanor, dat is hier een extra groot wonder. Het uitpakken van de auto kon beginnen!!