Avontuurlijke rit, herenigd, kliniek en vismarkt

Op deze maandagmorgen wilden we optijd vertrekken, half 8 met de gallehgalleh op weg naar de kust. Dit werden maar 10 minuutjes later, we zijn dus nog niet helemaal zo Gambiaans.. na even wachten en liftend bij de weg te staan, zijn we opgesplitst. In een groepje van 3 en 4, want we zagen dat de gallehgalleys al aardig vol zaten en dus niet meer stopten. Nu hadden we meer geluk, want inderdaad hadden we nu beide binnen 10 minuten een galleygalley. Dit was voor de familie een hele belevenis! Een eerste ervaring, met overstappen, veel te zien onderweg, met 24 mensen in een busje (gelukkig was het nog niet zo warm) kwamen we na 4 uurtjes aan in Bakau! En daar zagen we Marlies en haar familie weer, bij hetzelfde hotel. Zij hadden heerlijke broodjes met ei gekocht, dus nadat we dat rustig hadden opgegeten en ingecheckt waren bij het hotel, kwam de taxi.

De taxi bracht ons naar Lamin Health Centre. Dit was nog een halfuurtje, en daar ontmoetten we dokter Koos en Helen (de Nederlandse dokter die veel voor ons heeft geregeld via school wat betreft stage). Hij had ons namelijk uitgenodigd om ook een kijkje in deze kliniek te nemen als we dat wilden, en ja die kans grepen aan. Dit ook omdat er misschien volgend jaar daar ook studenten van onze school heen hopen te gaan, omdat er eigenlijk niet genoeg plek is in Sibanor.

De kliniek is net als de kliniek waar wij werken geen overheidsziekenhuis. We wilden hier wel een kijkje nemen, samen met de families.

We kwamen eerst dokter Koos tegen en iemand van het Lamin Health Centre met wie we kort een gesprek hadden over de mogelijkheden van een stage, hoe het werk is en de vragen die wij hadden. Binnen de kliniek zijn 4 artsen, een lokale, Engelse, Italiaanse en Nederlandse arts. Daarna kregen we een rondleiding door Nederlandse studenten die daar drie maanden werken. We gingen in twee groepen over de kliniek.

Wij gingen als eerste langs de plek waar de patiënten binnen komen. Daar kopen ze net als bij ons een ticket en krijgen ze een patiëntenkaart als ze deze nog niet hebben van een vorige keer. Dan plaatsen ze hun kaart bij de deur van de verpleegkundige spreekkamer wachten ze op de banken in de hal. Tenzij het een spoedgeval is natuurlijk, die kan gelijk door naar de spoedkamer. Zo’n spoedgeval gebeurt bijna elke dag wel; flauwvallen bij meiden of ongelukken bijvoorbeeld. Wanneer de patiënt in de spreekkamer komt worden daar de vitale functies gemeten en in de computer gezet. Dat is dus ook anders, hier wordt alles digitaal gedaan zodat ook het laboratorium, de apotheek en de dokter het kan zien. Ook voor een laboratoriumonderzoek en medicatie van de apotheek betalen patiënten een ticket, net zoals dat bij ons gaat.

Aan de andere kant in het gebouw zijn de afdelingen waar mensen worden opgenomen. Dit zijn drie ruimtes: een voor vrouwen, voor mannen en voor kinderen. Dus niet alles op een afdeling. Met in totaal 28 bedden. Veel patiënten zijn hier alleen ‘s morgens, omdat het wel duur is (D300 = ongeveer €4,60 per nacht), dus dan voor observatie van enkele uren. Als het wel nodig is, wordt de patiënt opgenomen. Ook was aan deze kant het laboratorium waar alle testen worden uitgevoerd. Veel zijn dezelfde testen, zoals bloedtest, urinedip, Hb en sikkelcelziekte, maar ook nog wat meer.

In een ander gebouw zijn twee ruimtes voor bevallingen en de afdeling waar de net bevallen vrouwen 6 uur moeten blijven. Daarna moeten zij terugkomen na 48u voor een check-up.

Daarnaast is een ruimte dat voor vanalles gebruikt wordt, verschillend per dag. Zo worden daar de kindervaccinaties gegeven door de overheid, de scans gemaakt bij zwangere vrouwen en komen daar de kinderen tot 5 jaar voor het weegmoment.

Wat ook bijzonder is aan deze kliniek, is dat er een tandartsenpraktijk is. Daar komt een lokale tandarts twee keer in de week voor de mensen die willen langskomen.

Ook heeft de kliniek een ambulance die wordt gebruikt om patiënten door te verwijzen en te brengen naar een ander ziekenhuis als het te complex is voor de kliniek. Dit is naar Banjul of Tabokoto, twee wat grotere steden met een ziekenhuis met meer mogelijkheden qua behandelingen en testen.

Dan is de kliniek ook nog aan het uitbreiden, supermooi! Er wordt een operatiekamer gebouwd en een gebouw voor het maken van röntgenfoto’s. Hier waren ze ook druk mee bezig en hopen ze binnen 3 maanden af te hebben.

Alle studenten kunnen ook bij deze kliniek wonen, want er zijn appartementen boven de kliniek. Dus daar ook even rondgekeken.

Terug in de taxi naar het hotel hadden we het over de overeenkomsten en verschillen met deze kliniek en onze kliniek in Sibanor zoals beschreven. Echt heel interessant en mooi dat we daar een kijkje mochten nemen!

Terug in het hotel hebben we even gerust en zijn toen naar de vismarkt in Bakau geweest. Daar hebben we rondgekeken; bij de diepvriezen vol vis, de boten en ook bij het bereiden van een Afrikaanse vismaaltijd. Ondertussen werd namelijk ons diner klaargemaakt; we hadden eerst vis gekocht en dat naar een Afrikaanse vrouw gebracht die het voor ons wilde bereiden (ze moesten haar eerst nog even van huis halen, maar ze wilde maar al te graag koken voor ons). We mochten overal bij meekijken en liepen de vismarkt over. Na een uurtje was ons eten klaar: gefrituurde vis met een salade en yassa (gekruide ui). We aten op de manier van hier: alles in een grote schaal en eten met de handen. Maar het was superlekker, en hebben alle mensen die ons geholpen hebben of ergens uitleg over hadden gegeven heel erg bedankt! Het was al donker toen we weer naar ons hotel liepen.

We gingen allemaal niet te laat slapen, want de wekker werd om 04.30u gezet :)